و حسین وارث آدم که به بنی آدم زیستن داد و وارث پیامبران بزرگ که به انسان، “چگونه باید زیست” را آموخت.
اکنون آمده است تا در این روزگار به فرزندان آدم “چگونه باید مرد” را بیاموزد ..
بیاموزد که:”شهادت” نه یک “باختن” که یک “انتخاب” است.
فتوای حسین این است: آری! در نتوانستن نیز بایستن هست، برای او زندگی، عقیده و جهاد است. بنابراین، اگر او زنده است و به دلیل این که زنده است، مسئولیت جهاد در راه عقیده را دارد. انسان زنده، مسئول است و نه فقط انسان توانا.
و از حسین، زندهتر کیست در تاریخ ما، کیست که به اندازه او حق داشته باشد که زندگی کند؟ و شایسته باشد که زنده بماند.
و شهادت حسینی شرایط ویژه خود را میطلبد وقتی ظلم، انحطاط و انحراف همهگیر میشود و ارزشهای والای اسلامی مسخ میگردد و موعظهها بر گوشهای سنگین کارگر نمیافتد، حسین با همه دانایی به عدم توانایی خود در پیروزی ظاهری بر دشمن، علنا به پیشواز مرگ میرود و با انتخاب شهادت، بزرگترین کاری را که میشد کرد، انجام میدهد.
خون حسین، مایه حیات بخشی است که در گذر زمان بر کالبد ملتها دمیده میشود و آنها را به زندگی فرا میخواند و حسین (ع) زنده جاویدی است که هر سال، دوباره شهید میشود و همگان را به یاری جبهه حق زمان خود، دعوت میکند.
دكتر شريعتي
 نظرات[0] | دسته: مناسبت ها | نويسنده: admin | ادامه مطلب...
|
